Ηλίας Β. Ξηρακιάς πολιτικός μηχανικός π. αντιδήμαρχος Βόλου

Πιστεύοντας ότι «η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως» επανέρχομαι στο σχολιασμό μιας κοινοτυπίας, όπως ο τίτλος του σημειώματος, με στόχο την επισήμανση και την ανάδειξη των τεραστίων διαστάσεων ενός πολύ σημαντικού προβλήματος. Είναι πια πανθομολογούμενη η πίστη ότι η χώρα μας βρίσκεται «με την πλάτη στον τοίχο», αφού όλοι οι δείκτες της οικονομίας και της ανάπτυξης είναι στη χειρότερη θέση από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν. Όλοι πια κατανοούν ότι ως χώρα και ως λαός ζούμε μια πολύ κρίσιμη περίοδο της ιστορίας μας. Όλοι πια κατανοούν ότι πολλά πράγματα που μέχρι σήμερα απλά μας ενοχλούσαν ήρθε η ώρα όχι μόνο να τα αλλάξουμε αλλά να τα ανατρέψουμε πλήρως. Όλοι πια κατανοούν ότι η αλλαγή σελίδας για την Ελλάδα είναι επιταγή των καιρών αποτελεί όρο επιβίωσης. Το μοντέλο ανάπτυξης και η πορεία που ακολουθήσαμε, τουλάχιστο τη μεταπολιτευτική περίοδο, έχει ξεπεραστεί και ο επαναπροσδιορισμός των στόχων και των προτεραιοτήτων, των αντιλήψεων και των συμπεριφορών μας είναι πια αδήριτη ανάγκη...

Τα παραδείγματα της λίμνης Κάρλας και του φράγματος «Παναγιώτικο» στο Πήλιο Βασικό κριτήριο για να αξιολογήσουμε την επιτυχία μιας επένδυσης, Δημόσιας, Ιδιωτικής ή σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα είναι η άμεση απόδοση των υπενδεδυμένων κεφαλαίων. Στον ιδιωτικό τομέα αυτό είναι κανόνας απαράβατος γιατί αρχίζουν και τρέχουν τα δάνεια, σε «κυνηγούν» οι τράπεζες κι έχουμε αποτυχία και κατάρρευση της επένδυσης. Στο Δημόσιο τομέα, αντίθετα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που γίνονται τεράστιες επενδύσεις οι οποίες παραμένουν, για μεγάλο διάστημα, ανενεργές και μη αποδοτικές γιατί κανείς δεν επείγεται να τις αξιοποιήσει, από την πρώτη στιγμή, υπέρ του κοινωνικού συνόλου, ώστε να γίνουν πράγματι αποδοτικές και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των πολιτών – φορολογουμένων που χρηματοδοτούν, μέσω του κρατικού ταμείου, την κατασκευή κάθε δημόσιας υποδομής. Η κατασκευή του ταμιευτήρα της Κάρλας και η ανασύσταση της παλαιάς λίμνης είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση δημόσιας τοπικής επένδυσης ...

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει την υπόσχεσή της και πολύ σύντομα «θα ανοίξει τα χαρτιά της» καταθέτοντας σε δημόσιο διάλογο το προσχέδιο Νόμου για τρεις(3) μεγάλες αλλαγές που θα αφορούν τη Διοικητική αναδιοργάνωση της χώρας (Κυβέρνηση Περιφέρεια και Δήμος) και την αναβάθμιση του σημερινού πελατειακού πολιτικού συστήματος με την αλλαγή του τρόπου ανάδειξης των βουλευτών. Πρόκειται για ένα πάγιο και ώριμο αίτημα της κοινωνίας που για πολλά χρόνια έπαιρνε διαρκώς αναβολές, αφού οι υπόγειες αντιδράσεις αυτοσυντήρησης του ίδιου του πολιτικού συστήματος και η επίκληση του πολιτικού κόστους «εμπόδισαν» την υλοποίηση των διακηρυγμένων στόχων. Προσωπικά αναγνωρίζω ότι το πιο πετυχημένο σύνθημα που ενσάρκωσε αυτή την αναγκαιότητα ήταν η περίφημη «επανίδρυση του κράτους» του τ. πρωθυπουργού που όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων αποτέλεσε το πιο σύντομο προεκλογικό ανέκδοτο. Τα βήματα εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης που έγιναν τα τελευταία 35 χρόνια της μεταπολίτευσης, τα οποία έτσι κι αλλιώς...

Το ταμείο της Νομαρχίας επιβαρύνεται με το κόστος λειτουργίας του κέντρου Ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν στο τελευταίο Νομαρχιακό Συμβούλιο ήταν η λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου του Πηλίου, με αφορμή την εισήγηση αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, κατά 300.000 ευρώ, της Κενταύρων όρος ΑΕ από την πρόεδρο της εταιρείας κα Tζούλια Τσαλίκη. Η Ανώνυμη Εταιρεία ιδρύθηκε πριν από δύο(2) χρόνια με πρωτοβουλία της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής και τη συμμετοχή των Δήμων της περιοχής με σκοπό να αναλάβει την ανάπτυξη και την εκμετάλλευση του Κέντρου και σταδιακά να απεξαρτηθεί από την κηδεμονία και κυρίως από τη μόνιμη επιχορήγηση της Νομαρχίας. Είναι φανερό ότι ο διάλογος αυτός, για το μέλλον του Χιονοδρομικού Κέντρου, που μόλις ξεκίνησε πρέπει να διευρυνθεί, στο πλαίσιο της τοπικής μας κοινωνίας, γιατί είναι άδικο να επιβαρύνεται κάθε χρόνο η Νομαρχία, και κατά συνέπεια όλοι οι πολίτες του Νομού, για μια σημαντική δραστηριότητα που είναι πολλαπλά ανταποδοτική, αφού όπως είναι γνωστό προσε...

Πλησιάζει ο καιρός για τη Νομαρχιακή Αρχή να κάνει απολογισμό. Η ΝΑΜ κερδίζει στο θέμα των εντυπώσεων ωστόσο οι πολίτες ζητούν λύσεις σε ζητήματα που απασχολούν χρόνια τις τοπικές κοινωνίες, όπως την κατασκευή έργων-πνοής. Ως αντινομάρχης υποδομών πως θα περιγράφατε την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα ο Νομός; Ο απολογισμός για κάθε πολίτη, κάθε Διοίκησης ή κάθε ομάδας πρέπει να είναι μια διαρκής διαδικασία ως συνέχεια του προγραμματισμού και της επαναξιολόγησης των στόχων και των προτεραιοτήτων που τίθενται. Μπαίνουμε σε λίγο στο 4ο και τελευταίο χρόνο της θητείας μας κι είναι χρήσιμη μια ανασκόπηση των πεπραγμένων της 3ετιας για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων της νέας χρονιάς. Το πρώτο που κι εσείς διαπιστώνετε είναι ότι κερδίσαμε τις εντυπώσεις. Πράγματι οι συμπολίτες φαίνεται ότι έχουν μια πολύ καλή εικόνα για τη δράση της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής σε όλους τους τομείς. Οι εντυπώσεις βέβαια δεν «κατακτώνται» μόνο με την κατασκευή έργων πνοής αλλά και με την ανάληψη πρωτοβουλιών κ...

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΡΛΑΣ Η τραγελαφική κατάσταση που εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες στη διαχείριση των πλημμυρικών νερών της Κάρλας, με ένα διαρκές άνοιγμα και κλείσιμο του θυροφράγματος της σήραγγας προς τον Παγασητικό, με αναγκάζει να επανέλθω, με το παρόν σημείωμα, στο ίδιο θέμα, καταχρώμενος την υπομονή των αναγνωστών. Είναι γνωστό ότι πριν από δύο εβδομάδες μετά από τις έντονες βροχοπτώσεις αρκετές γεωργικές εκτάσεις, στους παρακάρλιους οικισμούς Σωτήριο, Αχίλλειο κλπ, πλημμύρισαν προκαλώντας ζημιές σε αγρότες της περιοχής. Γιατί, όμως, αναρωτιέται κανείς, οι αρμόδιοι άφησαν τα χωράφια πλημμυρίσουν; Τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαμε βροχοπτώσεις; Γιατί δεν είχαμε διαμαρτυρίες από τους αγρότες; Υπάρχει τρόπος προστασίας; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει πλήρες σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας από πολλά χρόνια που οδηγούσε, όμως, τα νερά στη σήραγγα και τελικά, δια του χειμάρρου Ξηριά, στη θάλασσα. Από το 2005, όμως, που κατασκευάστηκε το βασικό έργο του ταμιευτήρα της Κ...

Σχεδόν εκατό(100) χρόνια μετά την κατασκευή των πρώτων βασικών έργων στο λιμάνι του Βόλου, όπως ο υπήνεμος μώλος (κυματοθραύστης) βρισκόμαστε, ως τοπική κοινωνία, μπροστά στην πρόκληση να συζητήσουμε και να σχεδιάσουμε, στο πλαίσιο που διαμορφώνεται σήμερα, για το λιμάνι που θέλουμε για τα επόμενα είκοσι πέντε(25) χρόνια. Τα πρώτα σχέδια για την κατασκευή λιμενικών εγκαταστάσεων στο Βόλο γίνονται από τη Γαλλική Αποστολή μερικά χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης και τα πρώτα έργα αρχίζουν το 1892. Από τότε το λιμάνι αναπτύχθηκε πάντα σε στενή σχέση με την πόλη. Η σταδιακή, στην αρχή, αλλά ραγδαία στη συνέχεια ανάπτυξη της πόλης και η έλλειψη ενός μακροχρόνιου σχεδιασμού δημιούργησαν προβλήματα «συμβίωσης» με το λιμάνι το οποίο άρχισε να ασφυκτιά από το στενό εναγκαλισμό του αστικού χώρου. Είναι φανερό ότι κάτω από την πίεση των αναγκών της πόλης έχουν ληφθεί κατά καιρούς αποφάσεις που δημιουργούν σήμερα προβλήματα στη συνύπαρξη της πόλης με τη λειτουργία του λιμανιού όπως π.χ. η παρ...