ΠΟΙΟΣ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΗΝ ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ;

Για πολλοστή φορά, ο Δήμαρχος Βόλου προκαλεί το πανελλήνιο με το γνωστό τοξικό και χυδαίο λόγο του. Αυτή τη φορά με δηλώσεις για τα αδέσποτα και την αντιμετώπισή τους μέσω ευθανασίας και την «πρόσκληση» στον πρωθυπουργό να «σαρώσει» με μπουλντόζα τα ονόματα των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών.

Μετά τον σάλο που προκλήθηκε, έσπευσε να αναδιπλωθεί ισχυριζόμενος ότι όλα παρερμηνεύτηκαν στα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα. Είναι γνωστό, όμως, ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Είναι μια στάση που επαναλαμβάνεται κι έχει παγιωθεί ως δημόσια εικόνα του στο πανελλήνιο.

Αυτό που, όμως, προκαλεί το δημοκρατικό αίσθημα, είναι το αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που δήθεν καταδικάζει την «τοξικότητα» της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφων, μέσων ενημέρωσης κλπ.

Με λίγα λόγια, όσοι αναδεικνύουν καθημερινά ζητήματα, όπως η εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης, η συγκάλυψη σκανδάλων, η κακοδιαχείριση δημόσιων πόρων και οι πελατειακές πρακτικές - με τους φραπέδες και τους χασάπηδες - υπηρετούν την τοξικότητα.

Κατηγορούν αυτοί που ανέχονται την τοξικότητα του Δημάρχου, τον οποίο στηρίζουν από τη στιγμή της πολιτικής του παρουσίας στο Βόλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις τελευταίες δημοτικές εκλογές, ο ίδιος ο πρωθυπουργός που επισκέφθηκε τον Βόλο, μετέβη στο γραφείο του και τον αποκάλεσε «δημαρχάρα», επαινώντας τον όχι, βέβαια, για το «σπουδαίο δημοτικό έργο», αλλά για τη διαχρονική πολιτική στήριξη που του παρέχει με κάθε μέσο.

Η πρόοδος, όμως, μιας κοινωνίας που οραματιζόμαστε καλύτερη, δεν υπηρετείται με τέτοια πρότυπα που προβάλλονται στη νέα γενιά. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ότι τα παιδιά και τα εγγόνια μας θα ζήσουν σε μια κοινωνία χειρότερη από εκείνη που παραλάβαμε.

Δεν είναι τυχαίο ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων προς τους δημοκρατικούς θεσμούς, όπως καταγράφεται σε όλες τις κοινωνικές έρευνες, έχει καταρρεύσει. Ήδη ένα σημαντικό ποσοστό, που προσεγγίζει το 50%, απέχει πλέον από τις εκλογικές διαδικασίες, ενώ το 80% δεν εμπιστεύεται τον πιο σημαντικό θεσμό, τη Δικαιοσύνη.

Η χώρα έχει ανάγκη μια αξιόπιστη εναλλακτική πολιτική πρόταση διακυβέρνησης, αρκεί να υπάρξει βούληση για συνεννόηση σε πολύ βασικές, αυτονόητες προτεραιότητες, που θα ανατρέψουν τη σημερινή εικόνα, πριν να είναι αργά — σε μια περίοδο που η ακροδεξιά, που τρέφεται από την τοξικότητα, καραδοκεί.

Παράλληλα με τις θεμιτές πολιτικές τους αντιπαραθέσεις, οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις μπορούν να υπηρετήσουν μια τέτοια προοπτική. Οι προγραμματικές τους συγκλίσεις είναι πολλές σε σχέση με τις ελάχιστες αποκλίσεις. Ας παραμερίσουν, επιτέλους, ξεπερασμένες εγωιστικές και ιδεοληπτικές αντιπαλότητες του παρελθόντος μπροστά στις πραγματικές ανάγκες μιας σύγχρονης φιλελεύθερης κοινωνίας.