Ηλίας Β. Ξηρακιάς πολιτικός μηχανικός π. αντιδήμαρχος Βόλου

Έχει ενδιαφέρον να διατρέξει κανείς την εξέλιξη του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης(ΤΑ), στα 200 χρόνια του νεοελληνικού κράτους, από τις δημογεροντίες της 1ης 10ετίας (1822 – 1833), την καθιέρωση στη συνέχεια από τη βαυαρική βασιλεία, των Δήμων, των επαρχιών και των Νομαρχιών, τον κατακερματισμό της ΤΑ σε πάνω από έξι χιλιάδες(6000) Δήμους και κοινότητες από τον Βενιζέλο (1912), μέχρι τις σημερινές δεκατρείς(13) αιρετές Περιφέρειες και τους τριακόσιους πενήντα δύο(352) μεγάλους Δήμους με τις μεταρρυθμίσεις του “Καποδίστρια”(1997) και του “Καλλικράτη” (2010). Ήταν και είναι μια διαρκής διαπάλη ανάμεσα στις τοπικές κοινωνίες, που διεκδικούσαν αρμοδιότητες και πόρους για τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων, δηλαδή για τα καθημερινά θέματα λειτουργίας μιας πόλης και την κεντρική κυβέρνηση που αντιστέκεται και επιμένει επί 10ετές σ’ ένα συγκεντρωτικό (τώρα επιτελικό !) μοντέλο κράτους, για προφανείς λόγους πολιτικής χειραγώγησης με τα γνωστά “κατόπιν ενεργειών μου” του ενός και του άλλ...

Την περίφημη φράση του γερο-Μητσοτάκη, “σε δέκα χρόνια δεν θα θυμάται κανείς το όνομα Β. Μακεδονία”, φαίνεται ότι υιοθέτησε ο Α. Μπέος, όταν την προηγούμενη εβδομάδα σε συνέντευξη τύπου ανακοίνωσε με καμάρι τις μεγάλες επιτυχίες του στη Διοίκηση της ΔΕΥΑΜΒ. Μας είπε για το δίκτυο αποχέτευσης της Ν. Αγχιάλου, το πηγαίο νερό από το Πήλιο που “έρχεται”, το δίκτυο αποχέτευσης του παραλιακού μετώπου που επίσης “έρχεται” και βέβαια για την “πανωλεθρία” που υπέστη η αδίστακτη ΕΡΓΗΛ, που “κατάφερε”, όμως, να εισπράξει από τη Δημοτική Επιχείρηση πάνω από 10 εκ ευρώ που δεν εδικαιούτο. Ως γνήσιος παραμυθάς, φρόντισε να διανθίσει τα παραμύθια του και με ένα δράκο, που είναι όχι οι προηγούμενες Δημοτικές Αρχές(ΔΑ), αλλά συγκεκριμένα η 3χρονη “σκοτεινή περίοδος” (7/2011 – 8/2014, ΔΑ Σ κοτινιώτη) αυτή όμως που προγραμμάτισε, σχεδίασε και ενέταξε σε χρηματοδοτικά προγράμματα όλα τα έργα που υλοποιούνται σήμερα, αλλά και τα επόμενα χρόνια από τη νέα ΔΕΥΑΜΒ, μερικά από τα οποία υλοποιούνται και ολοκ...

  Σε επίσημη τελετή και με την παρουσία του οικουμενικού πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου έγιναν, επιτέλους, τα εγκαίνια του ανακαινισμένου Δημοτικού θεάτρου Βόλου και η μετονομασία του σε θέατρο Βαγγέλη Παπαθανασίου. Ο Α. Μπέος δεν έχασε την ευκαιρία, για μια ακόμη φορά, να κατηγορήσει τις προηγούμενες δημοτικές αρχές(ΔΑ) και να “κοκορευτεί” μπροστά στον αδιάφορο Πατριάρχη ότι μετά από δεκάξι(16) ολόκληρα χρόνια η πόλη αποκτά ξανά το Δημοτικό της θέατρο χάρη στη δική του “μοναδική” ικανότητα να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τα θέματα της πόλης. Είναι, πράγματι, μοναδική η ικανότητα να έχεις καθυστερήσει για σχεδόν εννέα(9) χρόνια τα προγραμματισμένα μεγάλα έργα της πόλης και να τα εμφανίζεις στο τέλος της θητείας σου ως προσωπικές επιτυχίες. Μπορεί ως γνήσιος παραμυθάς να “παραμυθιάζεις” πολλούς που δεν γνωρίζουν είτε γιατί δεν έχουν παρακολουθήσει την πορεία επισκευής και ανακαίνισης του θεάτρου είτε γιατί δεν ενδιαφέρονται, η αλήθεια όμως, όπως προκύπτει από “τα στοιχεία του φακέλλο...

  Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει με 50 εκ ευρώ Δημοτικές επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης, που αντιμετωπίσουν χρέη από δικαστικές αποφάσεις, ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα το μεγάλο σκάνδαλο της πόλης μεταξύ της ΔΕΥΑΜΒ και της ΕΡΓΗΛ. Με διαδοχικές συνεντεύξεις η Δημοτική Αρχή επαίρεται για το γεγονός, που το θεωρεί προσωπική της επιτυχία, ενώ με την ευκαιρία εξαπολύει μια ακόμη επίθεση, όχι σ’ αυτούς που στη θητεία τους συντελέστηκε το σκάνδαλο, αλλά σ’ αυτούς που το αποκάλυψαν και δρομολόγησαν την εξυγίανση ΔΕΥΑΜΒ και τη επιστροφή των χρημάτων που αχρεωστήτως είχαν καταβληθεί στην εργολήπτρια. Τα χονδροειδή ψεύδη, όμως, όσο γλαφυρά κι αν τα παρουσιάζεις, με το χάρισμα του γνήσιου παραμυθά, “ έχουν κοντά ποδάρια”, γιατί διαψεύδονται από τα γεγονότα που είναι καταγεγραμμένα σε αποφάσεις και έγγραφα. Για το χαρακτηρισμό περί πολιτικών απατεώνων, που μας απηύθυνε , του ταιριάζει γάντι η λαϊκή ρύση “είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα”. Ως μέλ...

  Δεν το “χωράει ανθρώπου νους” πως μπορεί, σήμερα, που το σιδηροδρομικό μας δίκτυο διαθέτει διπλή γραμμή, τουλάχιστο από Αθήνα μέχρι Θεσσαλονίκη, το σύστημα οργάνωσης και διοίκησης του ΟΣΕ να φαίνεται ότι δεν μπορεί “να μοιράσει σε δύο γαϊδούρια άχυρο” (χειροκίνητα ή ηλεκτρονικά), να βάλει δηλαδή στη γραμμή ανόδου τα τρένα που “ανεβαίνουν” και στην γραμμή καθόδου τα τρένα που “κατεβαίνουν”. Γιατί τέτοια τραγωδία δεν έγινε ούτε όταν ο ΟΣΕ ή ο παλαιός ΣΕΚ διέθετε μονή γραμμή. Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, η ανείπωτη & απίστευτη αυτή τραγωδία έφερε στην επιφάνεια τις παθογένειες, αλλά και τις διαχρονικές αλήθειες που δοκιμάζουν το ελληνικό κράτος, απαξιώνουν το πολιτικό μας σύστημα, εξοργίζουν και απογοητεύουν τους πολίτες και τους οδηγούν στην απαξίωση της πολιτικής και τελικά στην αποχή. Παθογένειες γνωστές που διατρέχουν τις δομές του ελληνικού κράτους και που η αντιμετώπισή τους είτε αναβάλλεται είτε προχωρά με εμπόδια και αλληλοκαταγγελίες για το ποιος ευθύνεται περισσότερ...

  Με αφορμή τις διαμαρτυρίες για υπερβολικές χρεώσεις, στους τελευταίους λογαριασμούς της ΔΕΥΑΜΒ, παρακολουθήσαμε, για μια ακόμη φορά, σε τοπικά μέσα ενημέρωσης, το γνωστό υβρεολόγιο του Δημάρχου που επιρρίπτει ευθύνες στους προηγούμενους για τον τρόπο που λειτουργούσαν την Επιχείρηση Για τον ίδιο, βέβαια, δεν είναι παράδοξο ότι, ενώ συμπληρώνει εννέα(9) χρόνια στη Δημοτική Αρχή, συνεχίζει να υβρίζει τους προηγούμενους. Είναι όμως η γνωστή πια τακτική του να προκαλεί προπέτασμα καπνού με ύβρεις, ανέκδοτα και παραμύθια εναντίον των άλλων, για να καλύψει την ανεπάρκεια, την αδιαφάνεια και κυρίως τη συγκεντρωτική προσωπική διαχείριση των σημαντικών και σύνθετων προβλημάτων του Δήμου, χωρίς διάλογο στα αρμόδια όργανα. Η ΔΕΥΑΜΒ ιδρύθηκε το 1979 ως διαδημοτική Επιχείρηση με αρμοδιότητες στα στενά όρια του πολεοδομικού συγκροτήματος. Από το 2011 όμως με τις συνενώσεις των Δήμων (“πρόγραμμα Καλλικράτης”) άλλαξε επίπεδο κι έγινε μια μεγάλη αμιγής δημοτική επιχείρηση για την ύδρευση, την...